:: 306 F-16 Voorvlieger Ries "Champ" Kamperman ::
::306 Squadron
::Videre Vincere Est
::Videre Vincere Est
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Demovliegen met de F-16.
Het geven van luchtshows met de F-16
begon in Nederland op 7 juni 1979, toen
nog uitsluitend voor het personeel van de
vliegbasis Leeuwarden.
De eerste kennismaking van het grote
publiek met de F-16 was op 15 sept.
1979 tijdens de Open Dag op de vlieg-
basis Twenthe.
Vanaf 1985 wordt er gevlogen met:
“smokewinders”, waarmee de te vliegen
figuren extra zijn te accentueren.
Van slechts enkel optredens per jaar in
binnen en buitenland groeide dit aantal
tot rond de dertig per demo seizoen.
Het geven van luchtshows met de F-16
begon in Nederland op 7 juni 1979, toen
nog uitsluitend voor het personeel van de
vliegbasis Leeuwarden.
De eerste kennismaking van het grote
publiek met de F-16 was op 15 sept.
1979 tijdens de Open Dag op de vlieg-
basis Twenthe.
Vanaf 1985 wordt er gevlogen met:
“smokewinders”, waarmee de te vliegen
figuren extra zijn te accentueren.
Van slechts enkel optredens per jaar in
binnen en buitenland groeide dit aantal
tot rond de dertig per demo seizoen.
De teamfoto uit 1995.
Op de voorgrond de crewchiefs; Walter Hendrix, Mike Saatrube, Rinus Michels en Wim
Koremans. Op de trap; Jan Ruedisueli (Muezli) coach en teammanager, in de cockpit
voorvlieger; Kapitein Ries Kamperman (Champ).
Op de voorgrond de crewchiefs; Walter Hendrix, Mike Saatrube, Rinus Michels en Wim
Koremans. Op de trap; Jan Ruedisueli (Muezli) coach en teammanager, in de cockpit
voorvlieger; Kapitein Ries Kamperman (Champ).
De demo werd in het begin van 1995,
met 4 verschillende tail nummers
gevlogen.
Tot en met de show op de vliegbasis
Volkel, op 15 juni was de demokist de
J-003.
Tijdens de Show in Cottesmore,
Engeland op 17 en 18 juni werd er
gevlogen met de J-001.
Ook in Engeland op 23 en 24 juni te
Woodford was het de J-019 die
meegenomen werd.
Op 1 juli, tijdens de Klu Open Dag, op de
vliegbasis Volkel, werd de J-508 officieel
in dienst genomen als zijnde het
demovliegtuig.
met 4 verschillende tail nummers
gevlogen.
Tot en met de show op de vliegbasis
Volkel, op 15 juni was de demokist de
J-003.
Tijdens de Show in Cottesmore,
Engeland op 17 en 18 juni werd er
gevlogen met de J-001.
Ook in Engeland op 23 en 24 juni te
Woodford was het de J-019 die
meegenomen werd.
Op 1 juli, tijdens de Klu Open Dag, op de
vliegbasis Volkel, werd de J-508 officieel
in dienst genomen als zijnde het
demovliegtuig.
Het staartvlak van de J-001
Demoseizoen 1995-1996.
In de loop van 1994 werd vliegbasis Volkel
aangewezen om voor het seizoen
1995-1996 de demo F16 te verzorgen.
Toen er vrijwilligers werden gevraagd
hoefde ik niet lang na te denken en heb mij
meteen opgegeven.
Het leek mij fantastisch om de F16 voor te
vliegen en het was toendertijd goed te
combineren met mijn andere taken.
In de loop van 1994 werd vliegbasis Volkel
aangewezen om voor het seizoen
1995-1996 de demo F16 te verzorgen.
Toen er vrijwilligers werden gevraagd
hoefde ik niet lang na te denken en heb mij
meteen opgegeven.
Het leek mij fantastisch om de F16 voor te
vliegen en het was toendertijd goed te
combineren met mijn andere taken.
Op mijn verzoek aan "Champ" om iets van zijn ervaring als demovlieger op papier te
zetten, kreeg ik het prachtige onderstaande verhaal.
zetten, kreeg ik het prachtige onderstaande verhaal.
Nadat de toestemming daar was werd er snel een team geformeerd onder de bezielende
leiding van Jan “Muezli” Ruedisueli die als coach ging optreden. In de lente van 1995 werd
een aanvang genomen met de training. Na een paar tripjes met de vorige demovlieger,
Peter “ Fingers” Janssen, kon ik alleen op pad.
leiding van Jan “Muezli” Ruedisueli die als coach ging optreden. In de lente van 1995 werd
een aanvang genomen met de training. Na een paar tripjes met de vorige demovlieger,
Peter “ Fingers” Janssen, kon ik alleen op pad.
Het seizoen verder is prima verlopen. Het enthousiasme van het publiek was altijd zeer
groot. De F16 is dan ook een heerlijk vliegtuig om voor te vliegen. De afstand tot het publiek
blijft altijd minimaal en de show is aan één gesloten zonder onderbrekingen.
Shows waren er in Europa, Canada en als uitschieter Dubai. Dit was ook weer een heel
avontuur waarbij ik zelf in de KDC-10 meevloog richting Dubai. De KDC-10 had problemen
met het refuelsysteem zodoende werden de kisten (we hadden altijd één spare)
overgevlogen door Ben “ Uncle” Keetels en Gert Jan “Goofy” van Vooren met een
tussenlanding in Egypte.
Ook daar weer lekker gevlogen. Ons team kreeg weer vele schouderklopjes en de
aandacht van de pers was groot. Na één van de vluchten zag ik in de verte een eenzame
luchtmachter op ons afkomen. We stonden nog al ver weg van het publieke gedeelte. Het
bleek onze toenmalige Bevelhebber Der Luchtstrijdkrachten (BDL) Ben Droste te zijn.
Keurig netjes in zijn warme DT (temperatuur was ver boven de 40 graden met een hoge
luchtvochtigheid) met het zweet op het voorhoofd wilde hij nog even bij zijn mannen zijn en
ons bedanken voor een job well done. Hij moest hier wel een klein uurtje voor lopen en dat
met die temperaturen. Deze exercitie werd door ons zeer op prijs gesteld.
groot. De F16 is dan ook een heerlijk vliegtuig om voor te vliegen. De afstand tot het publiek
blijft altijd minimaal en de show is aan één gesloten zonder onderbrekingen.
Shows waren er in Europa, Canada en als uitschieter Dubai. Dit was ook weer een heel
avontuur waarbij ik zelf in de KDC-10 meevloog richting Dubai. De KDC-10 had problemen
met het refuelsysteem zodoende werden de kisten (we hadden altijd één spare)
overgevlogen door Ben “ Uncle” Keetels en Gert Jan “Goofy” van Vooren met een
tussenlanding in Egypte.
Ook daar weer lekker gevlogen. Ons team kreeg weer vele schouderklopjes en de
aandacht van de pers was groot. Na één van de vluchten zag ik in de verte een eenzame
luchtmachter op ons afkomen. We stonden nog al ver weg van het publieke gedeelte. Het
bleek onze toenmalige Bevelhebber Der Luchtstrijdkrachten (BDL) Ben Droste te zijn.
Keurig netjes in zijn warme DT (temperatuur was ver boven de 40 graden met een hoge
luchtvochtigheid) met het zweet op het voorhoofd wilde hij nog even bij zijn mannen zijn en
ons bedanken voor een job well done. Hij moest hier wel een klein uurtje voor lopen en dat
met die temperaturen. Deze exercitie werd door ons zeer op prijs gesteld.
Het demogebeuren van toen is eigenlijk bijna niet meer te vergelijken met de huidige tijd.
Medewerking vooral op het hogere niveau verliep soms wat stroef. In eerste instantie
mocht de kist niet worden beschilderd. Toen werd er toestemming gegeven om grote
stickers te gebruiken. Geen succes natuurlijk. Na één high speed pass was de zaak er al
af. Na lang aandringen werd er gelukkig toch besloten tot een gedeeltelijke beschildering.
Medewerking vooral op het hogere niveau verliep soms wat stroef. In eerste instantie
mocht de kist niet worden beschilderd. Toen werd er toestemming gegeven om grote
stickers te gebruiken. Geen succes natuurlijk. Na één high speed pass was de zaak er al
af. Na lang aandringen werd er gelukkig toch besloten tot een gedeeltelijke beschildering.
Tussen de vluchten door nog even formatie gevlogen met een L29 Albatros en de Sukhoi
SU-27 Flanker van Anatoly Kvochur, een zeer befaamde Russische fabriekstest/demo
vlieger, ja inderdaad degene met de birdhit en low ejection tijdens de Le Bourget airshow.
Bleef toch een apart gevoel om in formatie te vliegen met je voormalige vijand over een
Oost Europees landschap.
SU-27 Flanker van Anatoly Kvochur, een zeer befaamde Russische fabriekstest/demo
vlieger, ja inderdaad degene met de birdhit en low ejection tijdens de Le Bourget airshow.
Bleef toch een apart gevoel om in formatie te vliegen met je voormalige vijand over een
Oost Europees landschap.
Champ in gesprek, in Praag, met enkele
top functionarissen van Lockheed-Martin
top functionarissen van Lockheed-Martin
De omslag van de demofolder die in 1996
werd uitgeven.
werd uitgeven.
Op de flightline in Malta.
Het tweede seizoen verliep ook weer prima. Muezli had andere verplichtingen dus ik ben
op stap gegaan met verschillende coaches voornamelijk Eric “Lady” Juffermans en Rick “
Silk” van der Velden. Over Silk nog een kleine anekdote. Op weg in de sparekist naar een
airshow in Frankrijk wilde hij wel eens de smokewinder uitproberen. In de lucht werkte
deze prima maar je moet hem echter wel uitzetten voordat je land. Dit was onze coach effe
vergeten. Resultaat: een smokewinder in de hens upon arrival, veel brandweer en Silk die
zich bij verschillende personen moest verantwoorden in zijn beste Frans.
Het seizoen had vele hoogtepunten en was zeer druk. Doordat we ons steeds
comfortabeler voelde met de hele gang van zaken pakte we alle shows aan die we konden
doen. Vaak weekenden met meerder shows. Dit kon eigenlijk alleen maar gerealiseerd
worden met een perfect en enthousiast werkend groundteam en dat daar had ik gelukkig
te beschikking over.
Niet alleen voor de luchtmacht werd gevlogen maar eenmaal werden wij ook ingezet t.b.v.
Lockheed om de F16 te promoten tijdens een airshow in Praag. Men had ons zien vliegen
in Dubai en wij waren een goede vervanger voor hun eigen demo. (Zoals je in het
programma van 1995 kunt lezen hebben we eerst de show in Praag gevlogen en pas
daarna in Dubai. In Praag hebben we gevlogen op uitnodiging van Lockheed-Martin omdat
het Amerikaanse team wat normaliter voor Lockheed-Martin vliegt niet beschikbaar was.
Omdat ze in Praag erg tevreden over ons waren hebben ze ons in Dubai weer gevraagd).
op stap gegaan met verschillende coaches voornamelijk Eric “Lady” Juffermans en Rick “
Silk” van der Velden. Over Silk nog een kleine anekdote. Op weg in de sparekist naar een
airshow in Frankrijk wilde hij wel eens de smokewinder uitproberen. In de lucht werkte
deze prima maar je moet hem echter wel uitzetten voordat je land. Dit was onze coach effe
vergeten. Resultaat: een smokewinder in de hens upon arrival, veel brandweer en Silk die
zich bij verschillende personen moest verantwoorden in zijn beste Frans.
Het seizoen had vele hoogtepunten en was zeer druk. Doordat we ons steeds
comfortabeler voelde met de hele gang van zaken pakte we alle shows aan die we konden
doen. Vaak weekenden met meerder shows. Dit kon eigenlijk alleen maar gerealiseerd
worden met een perfect en enthousiast werkend groundteam en dat daar had ik gelukkig
te beschikking over.
Niet alleen voor de luchtmacht werd gevlogen maar eenmaal werden wij ook ingezet t.b.v.
Lockheed om de F16 te promoten tijdens een airshow in Praag. Men had ons zien vliegen
in Dubai en wij waren een goede vervanger voor hun eigen demo. (Zoals je in het
programma van 1995 kunt lezen hebben we eerst de show in Praag gevlogen en pas
daarna in Dubai. In Praag hebben we gevlogen op uitnodiging van Lockheed-Martin omdat
het Amerikaanse team wat normaliter voor Lockheed-Martin vliegt niet beschikbaar was.
Omdat ze in Praag erg tevreden over ons waren hebben ze ons in Dubai weer gevraagd).
Formatievlucht van de J-001 en de J-003. Op de foto is goed te zien dat de stickers op de
staartvlakken geen succes was. Bij de J-001 is de sticker op de rudder bijna verdwenen.
staartvlakken geen succes was. Bij de J-001 is de sticker op de rudder bijna verdwenen.
Laatste show was in de maand november op Volkel tijdens een 312 lustrum. Jammer,
deze ook weer mooie episode van mijn luchtmachttijd zat er op. Begin 1997 het stokje
overgedragen aan Patrick “Spout” Tuit.
Zoals ik hiervoor aangaf: het hele succes hangt af van het team wat achter je staat, het is
echt teamwork. Ik heb ontzettend veel geluk gehad met de enthousiaste mensen om mij
heen. Dank zij hun inzet kan ik terugkijken op twee fantastische seizoenen als demovlieger.
Ries “Champ” Kamperman
Nothing beats the F16 during an airshow.
deze ook weer mooie episode van mijn luchtmachttijd zat er op. Begin 1997 het stokje
overgedragen aan Patrick “Spout” Tuit.
Zoals ik hiervoor aangaf: het hele succes hangt af van het team wat achter je staat, het is
echt teamwork. Ik heb ontzettend veel geluk gehad met de enthousiaste mensen om mij
heen. Dank zij hun inzet kan ik terugkijken op twee fantastische seizoenen als demovlieger.
Ries “Champ” Kamperman
Nothing beats the F16 during an airshow.
De groepsfoto uit 1996. Van links naar rechts; Wim Koremans, Raymond Goosens, Ries
Kamperman, de nieuwe coach Eric "Lady" Juffermans, Rinus Michels en Walter Hendrix.
Kamperman, de nieuwe coach Eric "Lady" Juffermans, Rinus Michels en Walter Hendrix.
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Vele oefentripjes volgden om comfortabel te worden met het vliegen van de demo tussen
de 300 en 500 Ft. Eén van de vluchten kan ik mij nog goed herinneren.
Het was een demotraining boven de vliegbasis de Peel. Deze werd gevlogen in een dual,
volgens mij de J-649, met een PW200 motor. De backseat zou leeg zijn en mijn
toenmalige Squadroncommandant Kees “Gigs” Snip leek het leuk, alhoewel het door het
thuisfront was verboden, om het geheel eens mee temaken.
Vol vertrouwen stapte hij achterin. De demo zelf verliep tot het eind zonder problemen. Na
de laatste low approach (er kon niet worden geland op de Peel) werd er volgas gegeven
om terug te keren naar Volkel echter toen ontstonden er problemen met de motor.
Deze gaf niet meer genoeg vermogen en er traden engine stalls op met de bijbehorende
vlammen uit de uitlaat. Toeschouwers op de grond vonden dit prachtig en vroegen aan
een ietwat bleke Muezli of dit bij de show hoorde. Intussen had ik al een plaatsje
uitgekozen om de kist te parkeren. Het bosje kan ik nu nog zo aanwijzen.
Gigs zat al klaar voor de ejection. Na wat handelingen selekteerde ik de laatste optie
namelijk de good old BUC (Backup Fuel Control). Problem solved en veilig geland om
Volkel.
Of Gigs het inmiddels thuis heeft verteld weet ik niet. Na dit voorval werd besloten om
alleen nog maar met de wat betrouwbare PW220 motor te vliegen. De J-508 werd de
demokist.
de 300 en 500 Ft. Eén van de vluchten kan ik mij nog goed herinneren.
Het was een demotraining boven de vliegbasis de Peel. Deze werd gevlogen in een dual,
volgens mij de J-649, met een PW200 motor. De backseat zou leeg zijn en mijn
toenmalige Squadroncommandant Kees “Gigs” Snip leek het leuk, alhoewel het door het
thuisfront was verboden, om het geheel eens mee temaken.
Vol vertrouwen stapte hij achterin. De demo zelf verliep tot het eind zonder problemen. Na
de laatste low approach (er kon niet worden geland op de Peel) werd er volgas gegeven
om terug te keren naar Volkel echter toen ontstonden er problemen met de motor.
Deze gaf niet meer genoeg vermogen en er traden engine stalls op met de bijbehorende
vlammen uit de uitlaat. Toeschouwers op de grond vonden dit prachtig en vroegen aan
een ietwat bleke Muezli of dit bij de show hoorde. Intussen had ik al een plaatsje
uitgekozen om de kist te parkeren. Het bosje kan ik nu nog zo aanwijzen.
Gigs zat al klaar voor de ejection. Na wat handelingen selekteerde ik de laatste optie
namelijk de good old BUC (Backup Fuel Control). Problem solved en veilig geland om
Volkel.
Of Gigs het inmiddels thuis heeft verteld weet ik niet. Na dit voorval werd besloten om
alleen nog maar met de wat betrouwbare PW220 motor te vliegen. De J-508 werd de
demokist.
De eerste echte show blijft je natuurlijk het
meeste bij. Deze was op een klein vliegveldje
in het noorden van Frankrijk namelijk
Valencienes.
Te klein om te landen werd er gestart en
geland vanaf de basis Cambrai. Het zicht was
matig en het veldje was wat moeilijk te vinden.
Wat was ik blij toen ik de stem van Muezli over
de radio hoorde: ik zie je, een klappie naar
rechts. Voila daar lag de display line.
De show kon beginnen.
meeste bij. Deze was op een klein vliegveldje
in het noorden van Frankrijk namelijk
Valencienes.
Te klein om te landen werd er gestart en
geland vanaf de basis Cambrai. Het zicht was
matig en het veldje was wat moeilijk te vinden.
Wat was ik blij toen ik de stem van Muezli over
de radio hoorde: ik zie je, een klappie naar
rechts. Voila daar lag de display line.
De show kon beginnen.
Flightline, Dubai 1995
Vertrek van Sint Mawgan, Engeland
Aankomst op Malta.
Flightline, Sint Mawgan, Engeland
Flightline, Malta.
 | |  | |  | |  | |  |
Ook het zeer goed werkende PR team
mag ik niet vergeten. Stuwende kracht
achter dit gebeuren was Ben Cath.
mag ik niet vergeten. Stuwende kracht
achter dit gebeuren was Ben Cath.
 | |  |